Tiyatro Hayatın Kendisidir
Binlerce yıldır “..Ve Perde” denilerek açılan sahnede oyuncular, tiyatro severlerle buluşuyor, hayata dair bir şeyler paylaşıyorlar ve her zaman “ve perde” diyerek yeni bir oyuna “merhaba” diyorlar.
Röportaj: Ayşegül Bakır
Biz de Güne Bakış Gazetesi olarak Dünya Tiyatrolar Gününde, Adıyamanlı Tiyatrocumuz Sabri Demir’le söyleşi yaparak, onu daha yakından tanımanızı, tiyatroyu ve yapacaklarını konuştuk.
Biraz kendinizden bahseder misiniz?
Liseyi okuduğum yıllarda arkadaş muhabbetlerinin ortamlarından keşfedilmiş ve bir öğretmenimin teşvikiyle, daha doğrusu biraz da zoruyla tiyatro ile tanışmış ve o günden bu güne yaklaşık 25 yıldır sahne ile içli dışlı olan biriyim.
Üniversite yıllarında irili ufaklı sahne ve oyun çalışmalarım oldu ki oyunculuğumun temelinde o yıllarda yaptığım çalışmaların katkısı çoktur. Üniversiteden sonra 1988 yılında kurulmuş olan Adıyaman Sanat Tiyatrosu’nda “Hastane mi Kestane mi”, “Biz Böyleyiz”, “Abdulhamidhan”, “Hüzün Beldesi Bosna” adlı oyunlarda; oyuncu olarak, “Mayın Tarlası”, “Ah Şu Gençler”, “Her Tarladan Bir Kesek” adlı oyunlarda yönetmen ve oyuncu olarak görev aldım.
Adıyaman Belediyesi Şehir Tiyatrosu’nda da görev aldınız. Bu serüven nasıl başladı?
2002 Eylül-Ekim aylarında dönemin Belediye Başkanı Sayın Abdulkadir Kırmızı’nın ısrarı ve desteğiyle Belediye Şehir Tiyatrosu olarak oluşturduğumuz ekipte görev aldım. Ekibin ilk oyunu Mustafa Doğan arkadaşımın yazdığı “ De ki Yalan” adlı oyunun Genel Sanat Yönetmenliğini yaptım. Sonrasında derlemeleri bana ait olan “Mayın Tarlası”, “Ortaya Karışık”, “Mahsere Kazanı” adlı oyunlarda oyuncu ve yönetmen olarak görev aldım.
Adıyaman belediyesi şehir tiyatrosunda en son oynadığım oyun şimdiki Belediye Başkanı Necip Büyükaslan’a vermiş olduğum bir söz üzerine sahnelediğim Necip Fazıl’ın “Püf Noktası” adlı oyunudur. O oyunda yine oyuncu ve yönetmen olarak görev aldım.
Oyunlarınız için genelde derleme diyorsunuz yazarlık ile derleme arasındaki fark nedir?
Bu konuda düşüncelerimi birçok sohbet ortamında dile getirmişimdir. Yazarlık… bambaşka bir şey.. hayal gücünüzde kendinizce yarattığınız ve kaleme aldığınız şeylerdir yazarlık. Ama bilinenleri yazmak yazarlık değildir. Tiyatro bir gözlem sanatıdır. Bir başkasının başından geçmiş bir olayın size anlatılması ile bunu kaleme alarak ortaya çıkardığınız eser için yazdım demek bana doğru gelmiyor. Kendi yarattığınız bir oyunun ve kendi yarattığınız karakterlerin başından geçenleri yazmak yazarlıktır. Sahnelediğim bütün oyunlar o niteliklerde olduğu için derleyen olarak görülmeyi daha uygun buluyorum.
Çocuklar için çalışmalarınız oldu mu?
Oldu tabi. Belediye Şehir Tiyatrosu’nda görev aldığım süre içerisinde çocuk oyunları üzerine de çalışmalarım oldu. Bunlardan ikisi kendi yazdığım ve derlediğim “Bir Çileğin Reçele Dönüşü” ve “Bir Oyun, Bir Sürpriz” adlı oyunlardı. Bir de İsmail Hakkı SONAT’ın yazdığı “23 Nisan Çiçekleri” adlı oyundu.
Tiyatronun sizin için anlamı nedir?
Tiyatro.. Hayatın kendisi… tiyatro başlı başına bir okuldur.
Birlikte çalıştığım bütün oyuncu ve oyuncu adayı arkadaşlarıma hep şunu söylerim: “Oynadığınız karakter kim olursa olsun, ister bir psikopatı isterseniz azılı bir katili, ister hırsızı isterseniz bir dilenciyi sizler sahnede söylediklerinizle yaptıklarınızla birer öğretensiniz haliyle seyircide öğrenen… Hayatın kendisi olan tiyatro da öğreten olmak kadar güzel bir duygu olmasa gerek. Tiyatroyu insanı insana insanca anlatan bir okul.
Şimdi AHEMTT yani, Adıyaman Halk Eğitim Merkezi Tiyatro Topluluğu’nu kurdunuz. Kuruluşu nasıl gerçekleştirdiniz?
Yaklaşık 4 yıldır Halk Eğitim Merkezi bünyesinde uygulamalı tiyatro eğitimi vermekteyim. Burada eğitim verdiğimiz kursiyerlerin aldıkları bu eğitimi değerlendirebilecekleri bir ekip yaratmak düşüncesi ve tiyatro halkımıza en güzel şekilde verebilmenin heyecanı ile Adıyaman halk etiğim merkezi tiyatro topluluğunu oluşturduk. Ekip şu anda hem eğitim sürecini hem de yeni oyun çalışmalarını sürdürmekte.
Var mı yeni bir oyun hazırlığı?
Var elbette ki ama bu konuda şu anda bilgi vermek istemiyorum. İnşallah oyunlarımız hazır olduğunda herkesi gibi en başta siz değerli basın üyelerinin bilgisi olacaktır.
Adıyaman halkının tiyatroya bakış açısı nasıldır, gerekli ilgi gösteriliyor mu ve özellikle gençlerin tiyatroya ilgileri ne düzeyde?
Üniversite yıllarımı saymazsak tam 20 yılı aşkındır salondaki sahneden sandalyelere doğru bakıyorum. Oyunlarımıza gösterilen ilgi, bir oyunun 25-30 bir başka oyunumuzun 30-35 defa sahneleniyor olması ve hiçbir oyunumuzda sandalyelerin rengini görmüyor olmamız tiyatronun bu halka sevdirildiği anlamı taşıyor bizim için…
Oyunlarımızı sahnelediğimiz ilk yıllarda bir davetiye verebilmek için resmen tencere tava pazarlayan satıcı ağzıyla izleyicinin ilgisini çekmeyi ve oyunumuzu izlemesi için dil dökerdik. Oysa şimdi organizasyonu kim yapıyor olursa olsun tanıtımını yerinde yaptığı müddetçe salonların boş kalacağını sanmıyorum.
Gençlerimiz?
Özellikle son yıllarda tv kanallarındaki tiyatral programların sayısında artış olunca tiyatro sadece gençlerin değil büyüklerimizin de ilgisini çeker hale geldi. Amatör tiyatrolara yerel idarelerin vereceği destekle gençlerimizin gerek tiyatroya ilgisinin daha çok arttıracağı kanaatindeyim.
Adıyaman Üniversitesinin açılması ilimizde sosyal ve sanatsal etkinlikleri özellikle tiyatroyu nasıl etkiledi?
Kuşkusuz Adıyaman Üniversitesinin açılmış olmasının ilin kalkınması için artıları olmuştur ve olacaktır.
Ben üniversitenin açılmasından önce ki süreçlerde henüz ilin sosyal ortamının olmayışından dolayı açılmaması konusunda fikir beyan edenlerdenim. ilimizdeki sosyal eksikliği fazlasıyla yaşayan bizler gibi buraya gelecek öğrencilerinde aynı sıkıntıları hatta daha fazlasıyla yaşamalarını doğru bulmadım.
Önce sosyal ortamın şehrimize gelecek öğrencilerin ihtiyaçlarına cevap verebilecek niteliklere kavuşturulması talebimi yineledim. Bu konuda ki eksiklikler hala mevcut. Fakat, Üniversite Rektörümüz sayın Mustafa Gündüz bey’in bu konuda çok özverili ve bilinçli çalışmaları var. Üniversitedeki her iki salonda da hemen hemen her gün gerek öğrencilerce gerekse de dışarıdan davet edilen gruplarca çeşitli etkinlikler verilmekte olup az önce bahsini ettiğim eksiklikler öğrencilere hissettirilmemeye çalışılmakta. Ama bizler halk olarak o etkinliklerden yararlanamıyor olunca bizdeki eksiklik hissi hala canlılığını koruyor.
Geçenlerde oynanan Kürtçe oyun hakkında ne düşünüyorsunuz? Tiyatronun dili var mıdır?
O oyunu bende keyifle izledim. Oyunu sahneleyen oyuncuların amatör olmalarına ve birçok imkânsızlıklara rağmen öyle bir oyunu sahnelemiş olmaları güzel bir şeydi. Teknik donanım eksikliği ve birazda sahne deneyimi acemiliği haricinde ekip ve sahneledikleri oyun çok başarılıydı.
Sanatın dili rengi ırkı yoktur. Hani Kürtçe denildiğinde ilk başlarda bir tedirginlik duyan ve hatta Kürtçe dahi bilmeyen bir çok kişi vardı salonda.. oyunun akıcı ve güzel oluşu söyleneni anlamasa da yüzlerinde tebessüm oluşturması dahası kahkahaya boğması.. bunu görmek güzel bir şeydi.
Geçtiğimiz günlerde oynanan Yediyaman oyunu hakkında ne düşünüyorsunuz?
Yediyaman… adı haricinde yabancısı olmadığım bir oyun… oyunun işleyişi, oyundaki karakterler, müzikler, oyunun başında gösterilen Adıyaman’ı anlatan emmi yeen şiirli slayt… bu oyun hakkında düşünülecek bir şey yok sadece çok tanıdık geliyor bana..
O zaman sorumu şöyle açayım.
Buyurun
Daha önce Mahzere Kazanı olarak sizin derlediğiniz oyunla arasında benzerlik olduğu söylendi... sizce neden yediyaman oldu.
Bu konuda olmuşa ve ölmüşe… diyerekten fazla yorum yapmak istemiyorum. Her iki oyunu izleyen ortak izleyicilerimizin var olduğunu biliyorum. Takdiri onlara bırakmak en doğrusu…
Dünya Tiyatrolar günü bu konuda ne söylemek istersiniz.
Belediye şehir tiyatrosu’nda görev aldığım dönemlerde elimizden geldiğince dünya tiyatrolar gününde halkımıza ücretsiz bir oyun sahneleyerek günümüzü izleyicilerimizle birlikte kutlardık. Şimdi Ahem Tiyatrosu olarak yeni bir oluşum içerisinde olmamızdan dolayı bu konuda bir hazırlığımız olmadı. Ama önümüzdeki yıllarda Ahem Tiyatrosu olarak güzel oyunlar sahneleyerek içimizdeki tiyatro coşkusunu onlarla paylaşacağımızdan eminim..
Bu vesile ile tüm tiyatro severlerin ve de tiyatroya gönül verenlerin dünya tiyatrolar günün kutluyorum.
www.gazeteadiyaman.com
ETİKETLER :
