Tevfik Göksu yetimleri unutmadı

 

 

CAHİDE HAYRUNNİSA YAĞCI YAZDI....

 

 

Bayram demek paylaşmak demek… Bayram demek mutluluk demek… Bayram demek çocukların gözlerindeki ışıltı demek, heyecan demek, güzel kıyafetler, oyuncaklar, belki de birazcık harçlık demek…

 

 

İşte bu yüzden bayramların gelmesini dört gözle bekler çocuklar! Bayram sabahı uyandıkları zaman büyük bir heyecanla aldıkları yeni elbiseleri giymek için koşar onlar, yiyecekleri şekerleri çikolataları düşünür, daha şimdiden alacakları harçlıkların hesabını bile yaparlar! Ev kalabalıklaşır, heyecan doruklardadır, büyüklerin elleri öpülür, uzun zamandır görüşemeyen akrabalar kucaklaşır, dertleşir! Kurbanlar kesilir Allah’ın huzurunda, pay edilir akrabalara komşulara! O küçücük yürekler etrafında dolanır kurbanlıkların, bir taraftan kıyamazlar ona, ama yine de bilirler hikmetini!

 

 

Diğer tarafta ise, bayram sabahına bir yanı eksik kalkan çocuklar vardır. Onlarda bilir bayram paylaşmak demektir, mutluluk demektir, güzel kıyafetler demektir! Onlarda ister kurbanlıkların etrafında o korkuyla karışık heyecanı yaşamayı, hikmetini! Ama eksiktir bazı şeyler! Belki evin direği, belki de şefkat yumağı olan anneleri! Her ne kadar gelse de akrabalar, komşular hep eksiktir işte! Bir de anne-babanın yokluğu değildir hayatta sadece eksik kalan! Başını okşayacak şefkat elinin dışında eksik kalan başka şeylerde vardır! Oyuncaktır bu mesela güzel kıyafetlerdir, şekerdir, çikolatadır! Çocuk yüreği ister onları da! Kurban kesilirken de başında beklemek ister, tüm heyecanları diğerleri gibi o da yaşamak ister!

 

 

İşte bu çocukların eksik yanını doldurmak düşer büyüklere de! Belki bir anne veya babanın eksikliği doldurulamaz ama onların mahzun yüreğine şefkat eli dokunabilir! Ve bu duygularla harekete geçerler!

 

 

Sabah uyandıklarında onlarda diğer çocuklar gibi yeni kıyafetlerine koşar, evdeki çikolatadan yerler artık! Bayramlık ayakkabısını giyer ve öperler konu komşunun elini!

 

 

Yetimlere bu güzel duyguları yaşatanlarda bilirler onların Allah’ın emaneti olduğunu! Onlar bilirler, sırf Allah rızası için bir yetimin başını okşayarak elinin dokunduğu her saç teline karşılık sevap kazanacaklarını!  

 

 

Bu anlayış ile yola çıkar halkın vekili olanlarda! Geleceğin mimarı yetimlerin gözlerindeki ışık sönmesin diye çalışırlar! Bir yanı eksik kalan ama içindeki umudu söndürmeyen yetimler gider kendi seçer kıyafetlerini Edim’den, beğendiğini alır, mutlu olurlar!

 

Artık onlar da hazırdır Kurban Bayramına! Burukta olsa mutludur Allah’ın kutsal emanetleri ve bilirler ki Esenler Belediyesi de artık onların yanındadır!

 

 

İyi ki, Esenlerde yaşıyorum diye geçirir içinden! Çünkü yetimlere duyarlı bir Belediye ve iyi bir başkan vardır! Kurban Bayramı öncesinde kendi gibi sevinen yetimlerin, ailelerin olduğunu da bilir. 150 ailenin 357 yetim çocuğunu giydiren Esenler Belediyesi’ne gidemez belki teşekkür etmek için ama minik ellerini açar semaya doğru!

 

 

Birden aklına dünyanın dört bir tarafından IHH ile Türkiye’ye gelen yetimler gelir, gözlerinin içi parlar! Tabi ya, onların bile başını okşayan, yemek yediren, hediyeler veren Belediye Başkanı kendi şehrinde yaşayan yetimini unutur mu hiç? Unutulmayacağını ve artık yalnız olmadığını bilir ve sevinir…

 

 

Ve artık bilir Kurban Bayramı bu kez farklı gelecektir kendine…

 

 

ETİKETLER :